Dag allemaal,

 

Sorry, ‘t ging een beetje snel, maar... het is goed hier.

Ik sta hier met opgeheven hoofd, en niet alleen omdat ik geen tijd meer had om

mijn schoenen te poetsen.

Ik sta hier met opgeheven hoofd omdat ik trots op jullie ben.

Trots op mijn kinderen. 4 zonen, 6 prachtmeiden en natuurlijk ook de kouwe kant.

Trots op het gebroed dat ze mij en mama hebben geschonken.

Nog trotser op die 4 jongste hummels die er daarna nog zijn bijgekomen.

En apetrots op moeders die meer dan 60 jaar niet van mijn zijde wist te wijken.

 

Soms leek het wel eens, in mijn lange mooie en drukke leven, dat ik niet voldoende aandacht voor jullie kon vrijmaken. Dat was niet zo, integendeel, ik was bezig met het brood voor jullie bij elkaar te sprokkelen. Ik had maar één nek, en allemaal tegelijk erop lukte gewoonweg niet. Mijn fiets had maar één stang en achterop zat mijn tas met het aanneemwerk en zo voor de avonduren.

Mijn gammele knieën, helaas….ik had er maar twee.

Gelukkig had mijn hart genoeg verdiepingen en vele kamers. Voor iedereen een eigen plekje.

Ik koesterde er roze, groene, blauwe, witte en zuurstokkamers. Ook strakke plekjes, creatieve ruimtes, kookeilanden, rusthoekjes en zelfs een rommelzolder. Mijn deuren stonden open en aanbellen hoefde niet. Het was er gastvrij, iedereen was welkom. Misschien dat jullie daarom wel eens vergaten dat ik alleen de sleutel had. Maar dat geeft niet, dat leren jullie nog wel. Er is nog zoveel tijd over.

Tijd om te groeien, tijd voor geluk, tijd voor rust-rust-rust, tijd voor liefde. Neem die tijd, gebruik die tijd, koester die tijd. Er is nog tijd genoeg.

 

Natuurlijk is het hier mooi. Ik hoef geen gras te maaien, stofzuigen, brieven te schrijven, krant en trein te halen. Het is hier mooi, maar ernaar verlangen is echt mooier dan er te zijn. Ik ben nog niet veel bekenden tegengekomen. Ik zoek nog naar Toon Hermans, Wim Sonneveld en die van Kan.

 

Pas goed op jezelf maar vooral en in de eerste plaats op mama. Ik zal op haar wachten, maar doe rustig aan. Er is nog alle tijd.

En moeders. Wees de knie die ze missen, geef ze de oren om naar ze te luisteren, geef ze de liefde die ze allemaal verdienen. En als ze elkaar in de haren zitten, dan sla je ze maar met de koppen tegen elkaar. Ik heb er zelf vaak mee gedreigd, ’t nooit gedaan, maar ’t hielp wel!

 

Tot slot nog wat versjes van Toon Hermans. Klamp je er aan vast.

 

Groter

Ik voel dat liefde groter is dan leven, en uitstijgt boven plaats en tijd.

Soms zie ik in haar ogen even, ’n glimlach van de eeuwigheid.

 

Liefde

Ik hou van jou, ik hou van jou, een dag, een jaar, een eeuw.

Ik weet dat liefde lente is, maar ook een beetje sneeuw.

 

Tuin

De bomen komen uit de grond, en uit hun stam de twijgen.

En een ieder vindt het heel gewoon dat zij weer bladeren krijgen.

We zien ze vallen naar de grond, en dan opnieuw weer groeien.

Zo heeft de aarde ons geleerd dat ál wat sterft zal bloeien.

 

Groet...het is goed.

 

Papa.

2 HANDENindex.leo_winnubst.html
 KAARTde_rouwkaart.html
BRIEF
LIEDhet_lied_van_jordy_en_soraya.html
WOORDENwoorden.html
E-MAILSe-mails.html
5 JUNI5_juni.html

In memoriam Jeroen

jeroen.html