Lieve Opa zuurkool,


Dit is een gedicht van Toon Hermans dat ik graag aan u op wil dragen.


Nu ’t rouwrumoer rondom u is verstomd,

De stoet voorbij is, de schuifelende voeten,

Nu voel ik dat er ’n diepe stilte komt.

En in die stilte zal ik u opnieuw ontmoeten.

En telkens weer zal ik u tegenkomen,

We zeggen veel te gauw: het is voorbij.

Hij heeft alleen u lichaam weggenomen,

niet wie u was en ook niet wat u zei.

Ik zal nog altijd grapjes met u maken,

We zullen samen door het stille landschap gaan.

Nu u mijn handen niet meer aan kunt raken,

Raakt u mijn hart nog duidelijker aan.


Tevens wil ik u dit gebed voordragen.


Gebed van de Vrouwe van alle volkeren

Heer Jezus Christus,

Zoon van de Vader,

Zend nu Uw Geest over de aarde.

Laat de Heilige Geest wonen

In de harten van alle volkeren,

Opdat zij bewaard mogen blijven

voor verwording, rampen en oorlog.

Moge de Vrouwe van alle Volkeren,  

De Heilige maagd Maria

Onze Voorspreekster zijn.

Amen


Lieve Opa rust in vrede en tot OOIT.

Christa

Woorden voor...


25 mei 2007


Allereerst wil ik namens mama, broers, zusters, kleinkinderen,

achterkleinkinderen en vrienden allen danken voor hun

aanwezigheid, steun en troostende woorden.

Vandaag en de afgelopen tijd.


Ik heb deze woorden heel lang geoefend, en dat viel niet mee.

Ik ken niet het verdriet dat er is bij het missen van een

broer of zus.

Ik weet niet hoe het verliezen van een kind werkelijk aanvoelt.

Ik heb nooit die intense pijn gevoeld als je ‘rust zacht’ en ‘vaarwel’

moet zeggen tegen je moeder.


Ik weet nu wel hoe het is om afscheid te moeten nemen

van je vader. Op zijn Amsterdams gezegd voelt dat goed klote.


Bij een afscheid horen herinneringswoorden, woorden van troost, gedenken, overdenken, hoop en verdriet.


Maar welke woorden gebruik je voor een vader die er altijd voor mij en ons was? Ongeacht het weer, gemoedstoestand, tijdstip van de dag, z’n gezondheid of ons humeur. Geestelijk, lichamelijk en desgewenst digitaal.


Wat voor woorden zijn er voor een echtgenoot die 60 jaar lief en leed met je deelt, zonder ook maar één dag te verzuimen? Een steun en toeverlaat, een makker, vriend, geliefde, brug en pijler.


Hoe beschrijf je een Opa wiens knie en humor nooit verzaakten? 17 Kleinkinderen en 4 achterkleinkinderen die om hem vochten, hem uitdaagden, met hem speelden, hem in de maling namen.


Hoe breng je het warme gevoel onder woorden dat hij als

schoonvader bracht. Naar de schoondochters en zonen die mee kwamen eten, zijn eindeloze verhalen aanhoorden, zijn knipoogjes ontvingen, zijn boormachine leenden en zijn goede raad in

de wind sloegen?


Met wat voor zinnen gedenk je een collega, medebestuurder,

buurman, vriend?


En wat zeg je tegen een moeder die, ondanks de fantastische groep om haar heen, het vanaf nu alleen moet doen? Voor wie gaat ze thee zetten, sokken wassen, hartverwarmend aanwezig zijn? Welke woorden gebruik je om haar te vertellen dat hij niet meer achter zijn PC zit. Niet meer op de loggia de buurt in de gaten houdt. Nooit meer de bloembedden zal omspitten, het schuurtje verven, de heg zal snoeien, de krant halen en de koffers zal dragen?


Ik heb er wel een paar persoonlijke voor en die zal ik hem meegeven.


Verder schieten woorden tekort en daarom wil ik jullie vragen een minuut stil te zijn ter nagedachtenis aan deze grote kleine man.


Een man notabene die zelf nooit om de juiste woorden verlegen zat.


Mijn Vader, Leo Winnubst.


Ivo


Lieve Opi


Goudoog noemde je me altijd.

En zo had je voor vele een bijnaam.

Als ik iets wilde weten, waar het dan ook over ging, dan kon jij me dat vertellen.

Er kwam dan niet zomaar een antwoord, maar altijd een mooi en vooral lang verhaal.


Je praatte altijd en tegen iedereen.

Iedereen in de buurt kent jou.

En iedereen in de buurt schrok van jouw verlies.


Je was zo sterk.

Je wilde nog zo graag.


Je keek zo uit naar het feest op 5 juni.

Want dat was wat we moesten doen.

Ons kop niet laten hangen en eerst maar eens een feestje vieren.

Maar dat was ons niet gegund.

Jouw gevecht en alle liefde van iedereen om je heen was niet genoeg.

Je mag niet meer bij ons zijn.

En iedereen die je kent zal je zo vreselijk missen.


Lieve Opi, ik zal je zo, zo ontzettend missen.

Ik zal goed voor Omi zorgen.

En ik hoop dat je op Omi, maar ook op mij zal wachten.

Zodat je daar boven weer voor ons kan zorgen.

Net zoals Oma Eevenaar nu voor jou zal zorgen…..


Doenja


Lieve Papa


Ik heb alle woorden die jullie hebben gesproken bij papa gelezen en toen vond ik een kladje papier waar ik op de dag dat ik van mama hoorde dat papa ziek was mijn gedachten  had opgeschreven.


Prisca


Groet van Papa


De dood is van geen betekenis

Ik ben alleen verhuisd

Ik blijf die ik was en jullie ook

Wat wij voor elkaar betekende

zal niet veranderen

Noem mij bij mijn naam

en praat met mij

zoals jullie gewend waren

Verander jullie stem niet

Wees niet eenzaam of verdrietig

Lach zoals wij altijd lachten

Plaats mij niet op een voetstuk

Alles blijft voor eeuwig hetzelfde

Waarom zou men mij vergeten

nu ik er niet meer ben?

Ik wacht op jullie niet ver van hier

Heel dichtbij

Alles is goed



Namens Papa

Mama


Lieve fijne Pa


Nee, niet direct zeggen, och jee, want Sonja en ik gaan niet zingen. Een van zijn vaste uitspraken als Sonja en ik onze stem wilde verheffen.


Nee Pa, als koude kanter wil ik een afscheids- en dankwoordje doen. Ruim 38 jaar geleden kwam ik bij U over de vloer. Vanaf het eerste moment probeerde U al de poten onder mijn stoel vandaan te zagen. Helaas liep dat verkeerd af en zakte mijn vader, die voor de eerste keer bij U thuis kwam, door de stoel in plaats van ik. We konden er allemaal smakelijk om lachen.

Omdat de poten onder mijn stoel vandaan zagen niet lukte, accepteerde U het maar. En ook ik ging U steeds meer waarderen om Uw interesses, warmte en liefde. Ik leerde U kennen als een zeer emotioneel warm mens met een geweldige dosis humor.

Dat U emotioneel kon zijn mocht de buitenwereld niet weten, maar diegenen die U echt kenden zagen dit aan Uw uitstraling en even een arm om uw schouder heen slaan, of een klein woordje hielp. De warmte die U gaf aan alle kinderen, aanhang, klein- en achterkleinkinderen. Voor u waren ze allemaal gelijk en trots dat U op ze kon zijn.

Wat hebben we gelachen op onze rondreis door Italië met Margot de gescheiden weduwe en haar zus Reini. Altijd in de bus naast elkaar zitten om over bepaalde onderwerpen te discussieëren of te filosoferen en medepassagiers te plagen en te betitelen als “oudjes” terwijl jullie op deze reis toch wel tot de ouderen hoorden.

Wat was het mooi om u te horen praten met Cees op de rondreis door Kroatie. Eindelijk iemand gevonden die net zoveel wist als u en als twee pubers tegen elkaar op praten, de een wist het nog beter dan de ander. Prachtig om dat zo mee te maken. Samen een hele dag door Amsterdam slenteren om foto´s te maken van plaatsen waar mijn ouders en grootouders gewoond hadden en wat hebben we gelachen toen u perse dat hoertje op de foto wilde en ik mij hiervoor schaamde.

We dachten dat het zo nog jaren door kon gaan, maar helaas, ook bij U sloeg het noodlot toe. Ondanks de pijn die U had, toch nog de laatste zaterdag mee naar Hoogeveen om de opening van een nieuwe galerie mee te maken. Toen ging het al niet meer zo goed, maar U wilde mee. Normaal was de volgorde van binnenkomst Theo, Opa, Oda en Moe. Op deze zaterdag kwam U echter als laatste de galerie binnen. U was zo trots als een pauw op Ivo die dit weer geregeld had en wat was U blij en trots dat U gesproken had met de Burgemeester van Hoogeveen. Hoeveel verdriet heb je, als ik U zo zag schuifelen met zoveel pijn en hoeveel blijdschap heb je als ik U zo blij en trots zie staan naast de Burgemeester. Dat doet je dan goed.

En helaas, toen de laatste dagen. Een man die nooit iets had, zo snel achteruit te zien gaan.

Een man klein en wijs die je zoveel interesses kon bijbrengen.

Een man met zeer veel kennis, die hij graag met je deelde.

Een man met humor en die af en toe als een kwajongen kon overkomen.

Een man met warmte die iedereen in zijn hart sloot.

Een man, waar je zoveel om geeft, niet meer bij je te hebben.

Die man, dat was U opa.
U was mijn schoonvader, maar voor mijn gevoel toch ook gewoon een vader.

Ik kon mij geen betere schoonvader bedenken. Ik zal U missen. Ik dank U voor alle mooie herinneringen die ik voor altijd zal blijven koesteren en die ik altijd in mijn hart zal meedragen.

Pa, ik wil alleen nog zeggen “Een laatste goede reis maar kijk a.u.b. nog regelmatig achterom, om ons allen en vooral moe bij te staan en ons op de goede weg te houden”.

Pa groet alle bekenden die U voor gingen. Vertel ze hoe het met ons gaat, U hebt er nu alle tijd voor om dit te doen.

Pa, we zullen U missen.


Theo


2 HANDENindex.leo_winnubst.html
 KAARTde_rouwkaart.html
BRIEFbrief_van_mijn_vader.html
LIEDhet_lied_van_jordy_en_soraya.html
WOORDEN
E-MAILSe-mails.html
5 JUNI5_juni.html

woorden van troost